Tty_of_Mind

บ่ายของวันหนึ่ง ฉันที่กำลังขับรถไปตามถนน

แต่ได้พบกับความรู้สึกที่....อยากลองทำบ้างจัง

ฉันที่ปกติขับรถไม่ค่อยจะสนใจบรรยากาศรอบข้าง

จะสนก้อแต่เพลง ขนม และคุยโทสับ ในรถตัวเองแค่นั้น

แต่วันนี้ช่วงที่ติดไฟแดง ฉันที่กำลังกินน้ำโกโก้ปั่นอยู่

ก้อชำเลืองไปเห็นรถสิบล้อคันหนึ่งทางด้านซ้าย เป็นรถที่กำลังจะไปจัดโต๊ะให้งานเลี้ยงที่ไหนสักแห่ง

บนรถมีทั้งโต๊ะ เก้าอี้ และหม้ออยู่เต็มไปหมด พร้อมกับชื่อภัตตาคารกำกับอยู่

แต่ที่ฉันนึกขำในใจก้อคือ พนักงานบนรถสิบล้อคันนั้น

นึกสิ เก้าอี้ที่ถูกต่อจนสูงกว่ารถสิบล้อถูกวางเรียงซ้อนกันไว้ด้านใน

บนนั้นมีพนักงานนั่งชมวิวกันอยู่สัก 3-4 คน ช่างสุขสบายอะไรอย่างนั้น

เท่านั้นคงยังสุขไม่พอ ด้านล่างมีเพื่อนพนักงานอีกคนที่กำลังกระดกกรึ้บเหล้าแสงโสมเพียว

ด้วยใบหน้าที่สุขเช่นกัน แม้จะอยู่วิวข้างล่างก้อเถอะ

และส่งต่อให้เพื่อนที่อยู่ด้านบนได้กรึ้บบ้าง......

อะไรจะสุขเท่านี้อีกแล้ว.....เอิ้ก!

~~นั่งอยู่บนจุดสูงสุดของถนน ~กินเหล้าฟรี และชมวิวทิวทัศน์ที่ขับเคลื่อนไปตามท้องถนน

เมื่อได้เห็น ฉันก้อได้แต่นึกว่า

ว้าว!! อยากทำอย่างนี้บ้างอ่ะ คงจะมีความสุขไม่น้อยเลย

ว่าม่ะ?

Oh! the ho in mind # # the ho in mind

ใครที่เคยได้ดู หนังเรื่อง Brown sugar ได้ยินเพลงนี้แล้วต้องขำแน่ๆ

เป็นหนังที่อาจถือว่า โดนใจคอฮิปที่อยากจะรู้ว่า ต้นกำเนิดฮิบฮอปมาจากไหน

บ้างว่ามาจากคนดำแถบตะวันตก บ้างว่ามาจากนิวยอร์ก แล้วมันมาจากไหนล่ะ

ทำไมต้องเป็นฮิปฮอบ แล้วความหมายที่แท้จริงของฮิปฮอบเป็นยังไง เริ่มจากไหน?

จากความต้องการฟัง ร้องและแน่นอน..."แร๊พ"....

มีนักร้องฮิปฮอบหลายคนร่วมแสดง ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่มีใครรู้จัก

ตั้งแต่ฮิปฮอบเริ่มจากข้างถนน ไปจนสู่จุดสูงสุดของฮิปฮอบ และจุดดับของมันเช่นกัน

จนทำให้ลืมไปว่าฮิปฮอบนั้นหมายความว่ายังไง

อยากให้คนที่ชอบฮิปฮอบจริงๆได้ดู

แล้วจะรู้ได้ทันทีเลยว่า

อื้ม! นี่แหละ ฮิปฮอบ---

edit @ 24 Aug 2008 00:14:52 by Tty_Of_Mind

 ที่ผ่านมา กับเมกาที่แสนห่วย ----BoOo!!

เกิดไรขึ้น.... อย่าให้ said

แต่ก่อนเคยคิดว่าตัวเองมันสำคัญ มันเจ๋ง_!!

ห่ะ! ไม่เลย...ก้อแค่เด็กผู้หญิงที่โง่ อ่อนต่อโลก คิดว่าทุกอย่างจะเป็นสีชมพู จะสนุกเหมือนดิสนีย์แลน

แล้วทีนี้...จะทำไงเมื่อต้องเสียอะไรหลายๆอย่างไปพร้อมๆกัน....บอกที

...เมื่อก่อนก้อไม่ค่อยรู้และเข้าใจถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น ทั้งที่ผ่านมาและผ่านไป

แล้วอะไรล่ะ ทำให้คิดถึงสิ่งที่ผ่านมา แล้วกังวลกับสิ่งที่จะเป็นไปน่ะหรอ ก้อคงจะเป็น

"""" ความผิดพลาด""""

ความผิดพลาดที่เราทำมันขึ้นมาเอง

ตลกดี...ห่ะห่ะ(แต่ขำไม่ออกว่ะ)

 เป็นเรื่องราวที่เกิดเมื่อฉันไม่มีใคร ต้องอยู่คนเดียว คิดคนเดียว

อยู่ในที่ที่ไม่ใช่บ้าน อยู่ในที่ที่ไม่ใช่ของฉัน อยู่ในที่ที่ต้องช่วยเหลือตัวเอง

คนอยู่ใกล้ไม่เคยเข้าใจ คนอยู่ไกลก็ยากที่จะเข้าใจ

น้ำตามันไม่ช่วยอะไรให้ดีขึ้น เหมือนที่เคยเข้าใจแล้ว

เวลาที่สับสน ว้าวุ่น ก้อชอบที่จะมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ใครๆก้อว่าท้องฟ้า มีเมฆสีฟ้าสดใส

แต่ฉันคนนี้กลับมองเห็นฟ้าที่สดใสนั้น เป็นสีดำ มืดมน สับสนจนไม่รู้จะทำยังไงดี

อย่ามัวแต่คิดว่าฟ้าจะสีอะไรเลย.... 

ตัวเราน่ะ  ห่ะห่ะ ต่อไปจะเปนไง ก้อยังไม่รู้เลย

แต่ก่อนยังไม่มีไร ไม่มีเรื่องให้ต้องคิด สนุกสนานเที่ยวเล่นไปวันๆ

ยังสะกดคำว่า ทุกข์ ไม่เป็นเลย แต่ตอนนี้อย่าเพียงแค่สะกดเลย ท่องจำไว้เลยดีกว่า

อาจคิดว่าแค่นี้ทุกข์หรอ ไม่เห็นทุกข์เลย มีคนทุกข์กว่านี้อีก

ใช่มันไม่ถึงขนาดรับไม่ไหว แต่มันเกิดขึ้นกับเรา

เราที่ต่างจากตอนนี้ เราที่แสนจะมีความสุข เราที่ไม่เคยต้องมาพบเจอกับเรื่องแบบนี้

 พอได้มารู้ว่ามันเป็นยังไง ก้อเข้าใจได้ทันทีเลยว่า

 อ้อ!! คนที่เค้าไม่มีความสุข คนที่เค้าเครียดกะชีวิตมันรู้สึกแบบนี้นั่นเอง เข้าใจแล้ว.......

เพราะแบบนี้ไง ถึงได้คิด

ที่ผ่านมา................ดีอยู่แล้วแต่ไม่พอ ต้องการเหลือเกินไอ้ความสุขแบบสุด-สุด แบบที่ไม่เคยเจอ (นะคนเรา)

ที่เป็นอยู่................รู้สึกผิดและพลาดกับสิ่งที่ผ่านมา ไม่อยากจะยอมรับและเข้าใจมันสักนิด

ที่จะเป็นไป............จะรู้ได้ไง แต่ยังคงเลือกได้ (หวังว่านะ)

แต่..........

จะเลือกถูกหรือผิดนี่สิ  เฮ้อออ o_O

แล้วแต่นางฟ้า เทวดาจะกำหนดล่ะกัน................

เพี้ยง ~~ ขอให้ท้องฟ้าสดใส เวลาที่ฉันมองด้วยเถิดนะ ~~สาธุ~~

PS:สุดท้ายอ่านจบแล้วก้อยังไม่รู้ใช่มั้ยว่านี่มันทุกข์อะไรหว่า? ก้อเพราะบอกไม่ได้ไงถึงต้องมาระบายอะไร-อะไรแบบนี้ คราวนี้รู้ยัง.........